- Безсънни нощи, чедо, над детското креватче;
умение да се погребваш и пак да се родиш;
търпение, когато почти ще се взривиш;
пречупената гордост, признатите лъжи;
изпросената помощ, когато ти тежи;
научени уроци в сълзи, вина и страх;
и не един признат или изкупен грях;
и дадената прошка, когато още ни боли;
и мъдрото смирение, когато сме сами!
На тебе думам, чедо, но ти на други разкажи за истинското щастие, платено не с пари - с любов и будни нощи над детското креватче, когато собствената ти душа като кърмаче плаче!
ПП: Ако знаеха какво ми коства да съм "щастлива", нямаше така да ми завиждат...
Няма коментари:
Публикуване на коментар