Жест, като че ли случаен.
Дума уж небрежна.
Държиш се уж нехаен.
Посягаш уж погрешка.
Не ме поглеждаш докато говоря,
но всяка моя дума от теб е доловена
и запомняш я, дори нехайно пак да споря
или дълбоко в мен да съм вглъбена.
Играя си със огъня,
сам ти го правиш по-голям.
Извинявай, отдавна чувствам се излъгана
и страх ме е, че скоро ш'те предам.
От сега те моля да не ми се сърдиш
и не ме помни със зло.
Голяма съм, но по детски са ми нужни
закрила, обич братска и добро.
Няма коментари:
Публикуване на коментар